برگزیده‌ها


حسین واعظی

۱- قرار دادن ناسیونالیسم و لیبرالیسم در مقابل اسلام و انقلاب و حمایت از لیبرال ها و ملی گراها بلافاصله پس از پیروزی انقلاب؛
۲- قطع روابط سیاسی با ایران در فروردین ۱۳۵۹ پس از اشغال لانۀ جاسوسی.
۳- تجاوز نظامی به خاک ایران در اردیبهشت ۱۳۵۹ (واقعۀ طبس).
۴- طراحی و سازماندهی کودتای نوژه در تیرماه ۱۳۵۹-
۵- تحریک عراق به جنگ با ایران در شهریور ۱۳۵۹-
۶- حمایت سیاسی، حقوقی و تبلیغاتی از بنی صدر در خرداد ۱۳۶۰-
۷- به کار گیری «خط مشی مهار» یا Containment Policy علیه ایران.
۸- حمایت از تحرکات تجزیه طلبانه در کردستان، ترکمن صحرا، آذربایجان، خوزستان و سیستان و بلوچستان.
۹- سکوت در برابر موج عظیم اعمال ترورسیتی منافقین و گروه های مارکسیستی علیه جمهوری اسلامی ایران از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ به بعد.
۱۰- ارائه کمک های وسیع مالی، تسلیحاتی، اطلاعاتی و مستشاری به عراق در جریان جنگ تحمیلی و مجوز ساختن عراق به سلاح های شیمیایی و میکربی.
۱۱- حمایت مستقیم از نفتکش های عراق و سایر کشورهای عرب منطقه از طریق ایجاد اسکورت نظامی برای آنها از سال ۱۳۶۴ الی ۱۳۶۷-
۱۲- ورود به جنگ با ایران به نفع عراق با حمله به سکوهای نفتی ایران در سال ۱۳۶۶-
۱۳- حمله به چند فروند از ناوگان نیروی دریایی ایران در خلیج فارس در سال ۱۳۶۶ و منهدم ساختن نیمی از توان دریایی ایران در اوج جنگ تحمیلی در سال ۱۳۶۶-
۱۴- ممانعت از دستیابی ایران به پیروزی های بزرگ در جنگ تحمیلی از طریق حمایت مستقیم از عراق و تصویب قطعنامۀ ۵۹۸ در سال ۱۳۶۶-
۱۵- دخالت مستقیم در جنگ و حمایت از عراق برای باز پس گیری جزیره فاو در فروردین ۱۳۶۷-
۱۶- سرنگون کردن هواپیمای مسافربری ایران بر فراز خلیج فارس توسط ناو وینسنز در تیرماه ۱۳۶۷ که منجر به شهادت ۴۰۰ نفر گردید.
۱۷- گنجاندن موضوع، علیه ایران در اجلاس سرای هفت کشور صنعتی موسوم به G7. 18. اعمال فشار همه جانبه بر ایران برای پذیرفتن قطعنامۀ ۵۹۸-
۱۹- مخالفت آشکار با پیروزی ایران در جنگ تحمیلی.
۲۰- تشدید تحریم های اقتصادی علیه ایران در دورۀ زمامداری جورج بوش.
۲۱- ممانعت از اجرای قرارداد احداث نیروگاه اتمی بوشهر میان ایران و آلمان.
۲۲- ممانعت از دستیابی ایران به غرامت های ناشی از جنگ تحمیلی.
۲۳- اعمال «سیاست مهار دوگانه » علیه ایران در سال ۱۳۷۲ (Dual Contianment policy)؛
۲۴- تحریک امارات متحده عربی برای مطرح ساختن ادعاهای ارضی علیه جزایر سه گانۀ ایرانی در خلیج فارس در سال ۱۳۷۲-
۲۵- طراحی «قانون داماتو» علیه ایران در مجلسین نمایندگان و سنا (کنگره) در سال ۱۳۷۲-
۲۶- مخالفت شدید با قرارداد تکمیل نیروگاه اتمی بوشهر توسط روسیه در سال ۱۳۷۳-
۲۷- تصویب «طرح بنجامین گیلمن» و لغو قرارداد کونگو با ایران در اسفند ۱۳۷۳-
۲۸- مخالفت با عبور خطوط لولۀ نفت و گاز و راه های ترانزیت آسیای میانه از ایران و حمایت از خط باکو- جیحان و فشار بر ترکیه برای لغو قرارداد ۲۰ میلیارد دلار خرید گاز از ایران.
۲۹- صدور فرمان های اجرایی به وسیلۀ کلینتون علیه ایران با هدف افزایش دامنۀ تحریم ها در اردیبهشت ۱۳۷۴-
۳۰- جنجال آفرینی های وسیع برای معرّفی ایران به عنوان طراح و سازندۀ انفجار ظهران در عربستان در آبان ۱۳۷۴-
۳۱- اعمال تحریم علیه شرکت های خارجی سرمایه گذاری در منابع انرژی در تیر ۱۳۵۷-
۳۲- فشار مستمر بر اتحادیۀ اروپا و ژاپن برای قطع روابط اقتصادی با ایران از سال ۱۳۵۷-
۳۳- معرفی ایران به عنوان بزرگترین مانع روند صلح خاورمیانه پس از کنفرانس های مادرید و اسلو بویژه در سال ۱۳۵۷-
۳۴- بهره برداری از رأی دادگاه میکونوس برای تخریب روابط اتحادیه ی اروپا با ایران در فروردین.
۳۵- معرفی ایران به عنوان مجری انفجار بوئنوس آیرس در آرژانتین.
آیرس در آرژانتین. ۳۶- معرفی ایران به عنوان طراح انفجار مرکز تجارت جهانی در نیویورک و انفجار هواپیما بر فراز لاکربی.
۳۷- قطع همکاری ایران در افغانستان با حمایت از «طالبان» و حاکم ساختن آنها بر مقدرات مردم افغانستان و ایجاد یک کانون مهم برای تولید و صدور مواد مخدر.
۳۸- ایجاد تحرک وسیع برای تخریب روابط پاکستان با ایران.
۴۰- تصویب بودجه در کنگرۀ آمریکا برای سرنگون کردن جمهوری اسلامی ایران در اردیبهشت ۱۳۷۷-
۴۱- تصویب تأسیس یک رادیو به زبان فارسی علیه ایران به نام «رادیو آزادی» در کنگرۀ آمریکا در اردیبهشت ۱۳۷۷-
۴۲- قراردادن نام ایران در فهرست کشورهای یاغی و حامی تروریسم.
۴۳- گنجاندن وضعیت نقض حقوق بشر در ایران در دستور کار مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۱۳۶۸-
۴۴- از سال ۱۳۶۸ تا کنون آمریکا همواره بانی قطعنامه علیه وضعیت حقوق بشر در ایران در مجمع عمومی و کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل بوده است.
۴۵- اعمال تحریم ارسال تکنولوژی های دو منظوره علیه ایران در اجلاس سران هفت کشور صنعتی اروپا.
۴۶- تصویب قانون مجازات صادرکنندگان فن آوری های موشکی و هسته ای به ایران در کنگرۀ آمریکا در خرداد ۱۳۷۷-
۴۷- خارج ساختن ایران و شرکتهای ایرانی از کنسرسیوم های کشف، استخراج و تولید نفت و گاز دریای مازندران.
۴۹- مقابلۀ جدی با هرگونه همکاری ایران در بوسنی و هرزگوین علی رغم کمک های بی شایبۀ جمهوری اسلامی ایران به مردم مسلمان بالکان.
۵۰- ممانعت از اعطای وام توسط بانک های جهنی و کشورهای ثروتمند به ایران.
۵۱- تخریب روابط ایران و ترکیه و ایران و آذربایجان. ۵۲- ممانعت از بسط روابط و گسترش نفوذ ایران در آسیای میانه و قفقاز.
۵۳- مخالفت شدید با آزمایش های موشکی ایران بویژه پس از پرتاب موشک شهاب ۳ در تیر ۱۳۷۷-
۵۴- مخالفت با هرگونه اقدام حفاظتی جمهوری اسلامی ایران نظیر دستگیری اغتشاش گران، جاسوسان، عوامل ضد انقلاب، توقیف نشریات مخرب، محاکمۀ جاسوسان یهودی و اقدام کنندگان علیه امنیت ملی کشور.
۵۵- ترویج مستمر سکولاریسم و لائیسم در کشور برای تخریب فرهنگ اسلامی.
۵۶- ایجاد هماهنگیهای ویژه و پدید آوردن بخش مخصوص میان سیا، موساد، یشن بت، اینتلیجنت سرویس و سرویس اطلاعاتی کشورهای عضو اتحادیۀ اروپا به منظور مقابلۀ جدی با خرید کالاهای ویژه و اقلام استراتژیک توسط جمهوری اسلامی ایران و همچنین تکنولوژی های دو منظوره.
۵۷- به رسمیت نشناختن دولت جمهوری اسلامی ایران و برنامه ریزی حساب شده برای تأثیر بر افکار عمومی مردم ایران در جهت تطهیر موقعیت گذشته و حال آمریکا.
۵۸- ایجاد هماهنگی و وحدت رویه میان کلیۀ طیف های ضد انقلاب در خارج از کشور.
۵۹- ایجاد هماهنگی و وحدت رویه میان جریان های مخالف قانون اساسی در داخل کشور.
۶۰- ایجاد ارتباط و به وجود آوردن نوعی وحدت استراتژیک میان ضد انقلاب داخل و خارج با مخالفین قانون اساسی.
۶۱- طراحی فروپاشی جمهوری اسلامی ایران به سبک فروپاشی شوروی. ۶۲- سرمایه گذاری برای ایجاد مطبوعات مجری طرح فروپاشی.
۶۳- نفوذ در مراکز دانشگاهی و میان اساتید از طریق شبکۀ جهانی روشنفکران.
۶۴- ایجاد هماهنگی میان روشنفکران سکولار با منورالفکرهای به اصطلاح مذهبی.
۶۵- برنامه ریزی برای تخریب شخصیت چهره های دلسوز کشور و نیروهای استقلال طلب و مخالف سلطۀ آمریکا.
۶۶- برنامه ریزی برای سوق دادن جامعه به سوی آنارشیم و هرج و مرج طلبی.
۶۷- تلاش برای دامن زدن به اختلاف های داخلی و تبدیل اختلافات دیدگاهی به تخاصمات فرسایشی.
۶۸- برنامه ریزی برای حذف اسلامیت از جمهوریت و جداکردن دین از سیاست و جایگزین کردن دنیاطلبی افراطی و غوغاسالاری و جو شعاری بر فضای عمومی کشور. محورهای
۶۸ گانه فوق الذکر به گونه ای کاملاً استدلالی و منطقی بیانگر پوچ بودن تبلیغات غوغاسالارانۀ آمریکا و نیروهای وابسته به غرب در چارچوب جنگ روانی برای مقصر جلوه دادن جمهوری اسلامی ایران در کشمکش های موجود میان دو کشور ایران و آمریکا و طرح مسئلۀ مواضع ضد امپریالیستی به دلیل مصارف داخلی است. واقعیت انکار ناپذیر این است که ملت ایران مظلومانه به دلیل پافشاری بر حق حاکمیت خود و اتخاذ مواضع استقلال طلبانه با نفی سلطه گری و سلطه پذیری و پافشاری بر اسلام و فرمان های الهی آماج حملات و تهاجمات سلطه گران و ظالمان جهان قرار گرفته است.

منبع: اینجا ایران است:اداره فرهنگی ستاد مشترک سپاه